#4: Het verdict

09/08/2022 - Dromen, durven, doen

Om 18.30 komt de makelaar er aan. Een half uur te laat. Stress!

Ikzelf, niet hij. Maar ik zit op hete kolen. Bijna letterlijk, want het is ontzettend heet. Buiten, maar ook binnen. Heel leuk, die grote schuiframen met zicht op de tuin. Maar zó warm als de zon er op schijnt. Maar goed, niet klagen, want volgens de makelaar zijn die ramen net een grote plus aan onze woning. We zullen het zo dadelijk weten.

Het verdict is gevallen en het is exact wat we verwacht hadden. Of misschien ook niet. Want je verwacht iets, maar je hoopt stiekem op meer. Klein beetje teleurstelling, maar het gezond verstand gluurt gelukkig ook nog om het hoekje. Een mooie prijs. En volgens de makelaar een woning die snel verkocht zal zijn. Vorselaar schijnt geliefd te zijn. Tuurlijk! Het is hier ook écht leuk. Ik zal mijn dorpje sowieso missen. Ik ben hier opgegroeid... Tijd voor iets nieuw?

Nu Stijn de prijs gehoord heeft en de eerste stappen gezet zijn, lijkt het plots niet snel genoeg te kunnen gaan. Daar waar ik zeg dat we het effe gaan laten bezinken, erover na gaan denken, heeft Stijn al bijna getekend voor verkoop. Wat is er gebeurd met 'We verkopen volgende zomer'?!

Het ziet ernaar uit dat ik mijn plannen wat moet gaan aanpassen. Wat moet gaan versnellen. Toch effe een klik maken in mijn hoofd. Iets met 'plots veranderingen' en een licht autistisch kantje?

Niet grof bedoeld. Ik kan het onvermogen om mij meteen te schikken naar nieuwe situaties simpelweg niet anders verklaren. Maar zo te horen kan ik dat toch beter zsm doen nu...

Wordt vervolgd...